Γεια σας φιλοι μου
Το ποσο πισω θα γυρισουμε, μας το λεει η λεξη αλληλεγγυη।Αληθεια την ειχαμε ξεχασμενη εντελως ,αυτη την λεξη, μονο καποιες οργανωσεις καπου -καπου μας την θυμιζαν ,μια δυο φορες τον χρονο।Τοτε κιολας συνειδητοποιουσαμε, οτι υπαρχουν ακομη ανθρωποι που εχουν αναγκη απο βοηθεια।Μετα βεβαια απο λιγο καιρο, ουτε που την θυμομασταν την διαγραφαμε απο το λεξιλογιο μας,αφου ολα πηγαιναν απο το καλο στο καλυτερο।Ποιος θα το πιστευε οτι θα μας αγγιζε αυτη η λεξη,και οτι θα την χρησιμοποιουσαμε στην καθημερινοτητα μας।Δυστυχως ομως για μας, οι καιροι αλλαξαν ।Οντως συνανθρωποι μας χρειαζονται βοηθεια।Ανθρωποι που απο την μια στιγμη στην αλλη, χασανε τις δουλειες τους βρεθηκαν καταχρεωμενοι ,χασανε τα σπιτια τους και εχουν αναγκη ακομη και ενα πιατο φαγητου για την επιβιωση τους ।Ετσι ακουμε καθε μερα για συσσιτια αστεγων, για συγκεντρωση ρουχων στις ενοριες στους δημους, ακομη γινονται και ομαδες με ιδιωτικες πρωτοβουλιες για να βοηθησουν οσο μπορουν।Αλληλεγγυη λοιπον και μενα το μυαλο παει πολυ πισω στα παιδικα μου χρονια,τοτε που τρεχαμε στην πλατεια του χωριου, για να δουμε αν ηρθε το φορτηγο που θα εφερνε τα ρουχα της ''ΟΥΝΤΡΑΣ'' ।Ξεφορτωνε και σχηματιζε εναν λοφο απο ρουχα ।Ολο το χωριο εκει ,μικροι μεγαλοι, ανακατευαμε να βρουμε ο καθενας ο,τι μας ταιριαζε και ο,τι ηταν περιπου στα μετρα μας ,δεν ειχαμε βεβαια και μεγαλες απαιτησεις,ειχαμε ομως μεγαλη χαρα που θα φορουσαμε κατι καινουργιο για μας και παλιο γιαυτους που μας τα στελνανε।
Ειναι εικονες που δεν θελουμε να βλεπουμε, τα ματια μας γεμιζουν δακρυα ''ποναει η ψυχη ''που λεμε ομως δυστυχως υπαρχουν।Τα ονειρα γκρεμιζονται ,και οι προσπαθειες δυναμωνουν για να μη χασουμε την ελπιδα μας।
Ας συμμετεχουμε ολοι στην αλληλεγγυη ,με οποιο τροπο μπορει ο καθενας μας,γιατι οπως ακουγεται πολυ στις μερες μας ''το σκουπιδι του ενος. μπορει να ειναι θησαυρος για καποιον αλλον''।
Ισως, μετα απο αρκετα χρονια παλι, την λεξη αλληλεγγυη ,να την αποθηκευσουμε στο βαθος του μυαλου μας και να μην την ξανα θυμηθουμε ποτε, οχι πως ειναι κακο να ειμαστε αλληλεγγυοι,[ ισα ισα στα δυσκολα πρεπει να στιριζει ο ενας τον αλλον।Αλλα επειδη την Ελλαδα μας αλλοι την καταντησανε ετσι।
ΕΥΤΥΧΕΙΤΕ
Το ποσο πισω θα γυρισουμε, μας το λεει η λεξη αλληλεγγυη।Αληθεια την ειχαμε ξεχασμενη εντελως ,αυτη την λεξη, μονο καποιες οργανωσεις καπου -καπου μας την θυμιζαν ,μια δυο φορες τον χρονο।Τοτε κιολας συνειδητοποιουσαμε, οτι υπαρχουν ακομη ανθρωποι που εχουν αναγκη απο βοηθεια।Μετα βεβαια απο λιγο καιρο, ουτε που την θυμομασταν την διαγραφαμε απο το λεξιλογιο μας,αφου ολα πηγαιναν απο το καλο στο καλυτερο।Ποιος θα το πιστευε οτι θα μας αγγιζε αυτη η λεξη,και οτι θα την χρησιμοποιουσαμε στην καθημερινοτητα μας।Δυστυχως ομως για μας, οι καιροι αλλαξαν ।Οντως συνανθρωποι μας χρειαζονται βοηθεια।Ανθρωποι που απο την μια στιγμη στην αλλη, χασανε τις δουλειες τους βρεθηκαν καταχρεωμενοι ,χασανε τα σπιτια τους και εχουν αναγκη ακομη και ενα πιατο φαγητου για την επιβιωση τους ।Ετσι ακουμε καθε μερα για συσσιτια αστεγων, για συγκεντρωση ρουχων στις ενοριες στους δημους, ακομη γινονται και ομαδες με ιδιωτικες πρωτοβουλιες για να βοηθησουν οσο μπορουν।Αλληλεγγυη λοιπον και μενα το μυαλο παει πολυ πισω στα παιδικα μου χρονια,τοτε που τρεχαμε στην πλατεια του χωριου, για να δουμε αν ηρθε το φορτηγο που θα εφερνε τα ρουχα της ''ΟΥΝΤΡΑΣ'' ।Ξεφορτωνε και σχηματιζε εναν λοφο απο ρουχα ।Ολο το χωριο εκει ,μικροι μεγαλοι, ανακατευαμε να βρουμε ο καθενας ο,τι μας ταιριαζε και ο,τι ηταν περιπου στα μετρα μας ,δεν ειχαμε βεβαια και μεγαλες απαιτησεις,ειχαμε ομως μεγαλη χαρα που θα φορουσαμε κατι καινουργιο για μας και παλιο γιαυτους που μας τα στελνανε।
Ειναι εικονες που δεν θελουμε να βλεπουμε, τα ματια μας γεμιζουν δακρυα ''ποναει η ψυχη ''που λεμε ομως δυστυχως υπαρχουν।Τα ονειρα γκρεμιζονται ,και οι προσπαθειες δυναμωνουν για να μη χασουμε την ελπιδα μας।
Ας συμμετεχουμε ολοι στην αλληλεγγυη ,με οποιο τροπο μπορει ο καθενας μας,γιατι οπως ακουγεται πολυ στις μερες μας ''το σκουπιδι του ενος. μπορει να ειναι θησαυρος για καποιον αλλον''।
Ισως, μετα απο αρκετα χρονια παλι, την λεξη αλληλεγγυη ,να την αποθηκευσουμε στο βαθος του μυαλου μας και να μην την ξανα θυμηθουμε ποτε, οχι πως ειναι κακο να ειμαστε αλληλεγγυοι,[ ισα ισα στα δυσκολα πρεπει να στιριζει ο ενας τον αλλον।Αλλα επειδη την Ελλαδα μας αλλοι την καταντησανε ετσι।
ΕΥΤΥΧΕΙΤΕ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου