Γεια σας φιλοι μου .
Πολυ τακτικα, ολοι μας ακουμε την φραση, οι γνωστοι αγνωστοι.Ειναι αυτοι που κατεβαινουν στις πορειες και δημιουργουν επεισοδια .Καταστρεφουν τα παντα.Σπαζουν βιτρινες καταστηματων, βαζουν φωτιες στους καδους των δρομων ,πετανε πετρες και γενικα προκαλουν πολλες και ανεπανορθωτες ζημιες.
Ο γνωστος μας αγνωστος ομως,δεν ειναι καποιος απο αυτους.Εχει να κανει με τον ιδιο μας τον εαυτο, το ατομο μας ,που εξωτερικα ολοι μας το γνωριζουμε πολυ καλα και ειμαστε απολυτα σιγουροι για Αυτο.Αραγε, συμβαινει το ιδιο και με τον εσωτερικο μας κοσμο ;Ποσες φορες δεν εχουμε πει την φραση '' δεν γνωρισα τον εαυτο μου η φοβηθηκα τον εαυτο μου".ΜΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΤΟ ΕΚΑΝΑ ΕΓΩ ΑΥΤΟ. Κι ομως φιλοι μου δεν γνωριζουμε τον εαυτο μας.Αν το σκεφτουμε λιγο πιο βαθεια , θα μας φανει τοσο παραξενο ,μα πως ειναι δυνατον να συμβαινει αυτο, να μη γνωριζουμε τον εαυτο μας;
Φοβομαστε να τον βαλλουμε απεναντι και να ξεφυλλισουμε μια ,μια τις σελιδες της ψυχης μας. Να κανουμε ενα ξεκαθαρισμα.Ο,τι ειναι αχρηστο να πεταχτει και να κρατησουμε αυτα που μας ειναι χρησιμα και ωφελιμα.Να απομακρυνουμε ζηλιες, παθη και κακιες .Την νοοτροπια ,πως παντα φταινει οι αλλοι για ολα .Να εχουμε το σθενος και την δυναμη να παραδεχομαστε τα λαθη μας,να μη μιζεριαζουμε και το βασικοτερο να μπορουμε να κοιταμε στα ματια τον αλλον διχως υποκρισια και πονηρια.Το χαμογελο μας να φωτιζει το προσωπο μας.Η αγαπη και η καλοσυνη να πλημμυριζουν την ψυχη μας.Να μην τα θεωρουμε ολα δεδομενα,οπως και οταν εχουμε απαιτησεις απο τους αλλους να αισθανομαστε οτι συγχρονως εχουμε και υποχρεωσεις.Ειναι πολυ ευκολο να κατακρινουμε και να ενοχοποιουμε τους αλλους ,ποση ομως δυναμη χρειαζεται να το κανουμε αυτο για τον εαυτο μας.
Να μπορουμε να θαυμαζουμε αυτο που πετυχε καποιος και οχι να το ζηλευουμε με φθονο.
Αν πραγματικα θελουμε να γνωρισουμε τον εαυτον μας,πρεπει να τον βαλλουμε απεναντι μας,νομιζω πως ολοι μας το χρειαζομαστε για να πεταξουμε ο,τι αχρηστο μας βαραινει .Να κρατησουμε τις σελιδες της ψυχης μας που θα μας γεμιζουν με ωραια συναισθηματα .
Ας το προσπαθησουμε και αν δεν το πετυχουμε με την πρωτη ,σιγουρα καποια φορα θα το πετυχουμε.Εξαλλου τιποτα δεν ειναι ακατορθωτο ,οταν το θελουμε παρα πολυ και το συμπαν ακομη συνωμοτει για χαρη μας.
Ο γνωστος μας αγνωστος ας γινει ,ο γνωστος μας γνωστος.
ΕΥΤΥΧΕΙΤΕ