Γεια σας φιλοι μου
Πολλες φορες αυτο το διαστημα αναφερομαστε στην δραχμη και λεμε ,ποσο πιο καλα ειμασταν ,οταν ειχαμε την δραχμουλα μας.Μιλαω βεβαια, για την γενια που σημερα ειναι πανω απο σαραντα χρονων,που ειχαμε συνηθισει να κανουμε τις συναλλαγες με αυτη.Τωρα δυσκολευομαστε ,να καταλαβουμε με το ευρω,την αξια καποιου πραγματος .Λεμε π.χ κανει 20 ευρω,ειναι ακριβο;Πρεπει να κανουμε υπολογισμο ,ποσες δραχμες ειναι,για να δουμε αν η τιμη ειναι καλη.
Το ευχαριστο παντως ειναι πως δεν την εχουμε ξεχασει.Θα της αφιερωσω ενα ποιημα ετσι σαν αναμνηση.Το 1832 κοπηκε πρωτη φορα η δραχμη στο νομισματοκοπειο του Μοναχου.
Σαν πρωτοβγηκα στη σκηνη
το ρολο μου να παιξω
περασα εγω απο πολλα
να δουνε, αν αντεξω.
Με εξι οβολους με ζυγισαν
στη χουφτα που χωρουσαν.
Μα εγω μικρη και στρογγυλη
κει μεσα κολυμπουσα.
Και να που τα καταφερα
εγω να επικρατησω
το χρημα της Ελλαδας μας
εγω να εκπροσωπησω.
Πολλα δεινα επερασα
τα οικονομικα να λυσω
μα τα καταφερα καλα
χωρις να αγκομαχησω.
Περασαν χρονια πολλα
κι ημουν ευτυχισμενη
μεχρι που ηρθε το ευρω και
βγηκα γελασμενη.
Ειμαι το θυμα της ΟΝΕ
καλα εγω να παθω
αφου δεν μπορεσα ποτε
την γνωμη τους να αλλαξω.
Το ευρω στην Ελλαδιτσα μας
τωρα θα επικρατησει
με πικρα, δακρυ και χολη
ολους θα μας γεμισει.
Τωρα σας αποχαιρετω
με θλιψη μου μεγαλη.
Ευχομαι να με σκεπτεστε
μικροι μα και οι μεγαλοι.
ΕΥΤΥΧΕΙΤΕ