Υλιστικα ονειρα γεματα συναισθηματικη αναπηρια, τυλιγμενα με ψευτικα χαμογελα και μουχλιασμενο  περιεχομενο,  κυβερνουν σαπιους ανθρωπους, κενους με μαυρη ψυχη που υποφερουν απο την καταντια τους ,θεωρωντας πως ειναι ευτυχισμενοι.

                       


                     

              

 Το μαγαζί της αλήθειας

Ένας άνθρωπος περπατούσε στα σοκάκια μιας επαρχιακής πόλης. Είχε χρόνο στη διάθεσή του και κοντοστεκόταν λίγο μπροστά σε κάθε βιτρίνα, σε κάθε κατάστημα, σε κάθε πλατεία. Στρίβοντας σε μια γωνία βρέθηκε άξαφνα μπροστά σ’ ένα ταπεινό κατάστημα με λευκή την ταμπέλα του. Περίεργος, πλησίασε στη βιτρίνα και κόλλησε το πρόσωπο στο σκούρο κρύσταλλο, μήπως καταφέρει να διακρίνει κάτι στο εσωτερικό… Το μόνο που φαινόταν ήταν ένα αναλόγιο που στήριζε μια χειρόγραφη ταμπελίτσα.
Ήταν μια παράξενη επιγραφή:
«Το μαγαζί της αλήθειας».
Ο άνθρωπος ξαφνιάστηκε και σκέφτηκε ότι, πράγματι, ήταν ένα ευφάνταστο όνομα καταστήματος, όμως, του ήταν αδύνατον να φανταστεί τι πουλούσε. Μπήκε μέσα, πλησίασε τη δεσποινίδα που στεκόταν στον πρώτο πάγκο και ρώτησε:
«Συγγνώμη. Εδώ είναι το μαγαζί της αλήθειας;»
«Μάλιστα κύριε. Τι λογής αλήθεια θέλετε; Αλήθεια μερική, αλήθεια σχετική, αλήθεια στατιστική, πλήρη αλήθεια;»
Πράγματι, πουλούσαν αλήθεια.
Ποτέ δεν είχε φανταστεί ότι κάτι τέτοιο ήταν δυνατόν. Να πηγαίνεις σ’ ένα μέρος και να αγοράζεις αλήθεια… Ήταν υπέροχο!
«Θέλω πλήρη αλήθεια» αποκρίθηκε αταλάντευτα.
Είμαι τόσο απαυδισμένος από τα ψέματα και τα πλαστά λόγια, σκέφτηκε. «Δε θέλω άλλες γενικεύσεις, ούτε δικαιολογίες, δε θέλω απάτες, ούτε κοροϊδίες.»
«Θέλω την απόλυτη αλήθεια!» διόρθωσε.
«Συγγνώμη… αλλά ξέρετε την τιμή;»
«Όχι, ποια είναι;» αποκρίθηκε αφηρημένα, γιατί στην πραγματικότητα ήξερε ότι θα πλήρωνε όσο-όσο για να έχει όλη την αλήθεια.
«Κοιτάξτε, όταν θα πάρετε όλη την αλήθεια» είπε η πωλήτρια, «το πιθανότερο είναι πως θα χάσετε για πολύ καιρό τον ύπνο σας.»
Ένα ρίγος διέτρεξε τη ραχοκοκαλιά του κι έμεινε αρκετή ώρα σκεπτικός. Δε φανταζόταν ότι το κόστος θα ήταν τόσο υψηλό.
«Ευ… ευχαριστώ… Και με συγχωρείτε…» ψέλλισε τελικά, προτού φύγει από το κατάστημα με το βλέμμα στο πάτωμα.
Ένιωσε λίγο θλιμμένος όταν συνειδητοποίησε ότι δεν ήταν ακόμα έτοιμος για να δεχτεί την απόλυτη αλήθεια, ότι είχε ακόμα ανάγκη από ορισμένα ψέματα για να βρίσκει ανάπαυση, από ορισμένους μύθους και εξιδανικεύσεις για να μπορεί να κρύβεται. Ήθελε κάποιες δικαιολογίες για να μην έχει να αντιμετωπίσει τον ίδιο του τον εαυτό…
«Ίσως αργότερα» σκέφτηκε, προσπαθώντας να απαλύνει την ντροπή που ένιωθε για τη δειλία του.
Έτσι φερόμαστε μερικές φορές. Τρέχουμε μακριά από αυτό που ξέρουμε πως είναι η αλήθεια.
Το σκάμε για να ηρεμήσουμε, για να μην ενεργήσουμε, μόνο και μόνο για να μην αντιμετωπίσουμε αυτό που μας πονάει ή για να υποβαθμίσουμε την ανικανότητά μας να δεχτούμε τις αντιφάσεις.
Είναι, πράγματι, πιο εύκολο να σπάσουμε τον καθρέφτη και να ξεχάσουμε την ασχήμια, παρά να δεχτούμε ότι μοιάζουμε με την ανεπιθύμητη εικόνα που μας αντανακλά.

Μόνο οι αδύναμοι άνθρωποι θέλουν να περιστοιχίζονται από κατώτερους ανθρώπους,για να φαντάζουν αυτοί καλύτεροι.

Επειδή λοιπόν η ζωή περνάει και στο τέλος, όταν πια έρχεται η ώρα σου,  δεν έχει σημασία αν φεύγεις από το μάταιο τούτο κόσμο αλλά αν τον γλέντησες όσο ζούσες, γλέντα! Δεν περνάς καλά με τον άντρα σου; Πάλεψέ το κι αν δεν σας βγαίνει, έ
ξω. Φοβάσαι τί θα πούν οι γείτονες για τη νέα σου σχέση επειδή χήρεψες πρόσφατα; Δρόμο! Δεν θες τέτοιους ανθρώπους στη ζωή σου. Γιατί δεν θες τέτοια ζωή. Γιατί αξίζεις ένα καλύτερο θάνατο! θανατος της ψυχης,πριν πεθανει το σωμα.

ΟΤΑΝ ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΦΕΥΓΕΙ.............................

Όταν μία γυναίκα κουράζεται να σ’ αγαπά, κάποια στιγμή θα ξεσπάσει και θα γίνει στα μάτια σου ο χειρότερος άνθρωπος στη Γη. Θα βγάλει τον κακό της εαυτό, αυτόν που εσύ ο ίδιος δημιούργησες, μέσα από την αδιαφορία και την αδιαλλαξία σου.

Μπορεί και να πιστέψεις στο τέλος ότι είσαι το θύμα αν αυτή σε απατήσει ή σε εγκαταλείψει, όμως είσαι το ίδιο και περισσότερο ένοχος μ’ αυτήν. Γιατί δεν αφουγκράστηκες τη σιωπή και τα παράπονά της. Αρνήθηκες να δεις τη δυστυχία στα μάτια της, γιατί δεν ήσουν πρόθυμος ν’ αλλάξεις. Την έσπρωξες μακριά σου ή στην αγκαλιά κάποιου που την κάνει να νιώθει και πάλι ποθητή και μοναδική. Κάποιος που κατάφερε ό,τι δεν κατάφερες εσύ. Να διώξεις το αίσθημα της μοναξιάς μακριά...

ΕΥΤΥΧΕΙΤΕ

                     

Χριστουγεννα.....

              Γεια σας φιλοι μου

   Δεκεμβρης.Ο μηνας που εχει τις περισσοτερες γιορτες του χρονου.Ετσι αποφασισαν οι αρχιερεις της θρησκειας μας.Ειναι ο μηνας που δεν γινονται δουλειες, λογω των καιρικων συνθηκων .Κρυο ,χιονια, ολοι μαζεμενοι στα σπιτια τους, τα τζακια καπνιζουν και η φασολαδα βραζει στο τσουκαλι.
. Με αυτο το σκεπτικο καθιερωσαν και τις γιορτες σ'αυτον τον μηνα.Αφου δεν μπορουμε να δουλεψουμε πρεπει να βρουμε τροπους να διασκεδασουμε σκεφτηκαν.

   Η μεγαλυτερη γιορτη της ορθοδοξιας μας, τα Χριστουγεννα, γιορταζεται τον μηνα Δεκεμβριο .Γεννηθηκε ο Μεσιας του κοσμου ,της ανθρωποτητας ,αυτος που θα μας λυτρωσει, απο ολα τα κακα που κουβαλουσαμε, απο το προπατορικο αμαρτημα.Λες και φταιγανε οι επομενες γενιες, γιαυτα που εκαναν οι προηγουμενες.Αλλα, δυστυχως παντα ετσι γινεται, να πληρωνουν αυτοι που δεν φταινε.Μηπως, δεν το βιωνουμε και σημερα με την κριση που εχουμε,αλλοι τα φαγανε και ο απλος ο κοσμακης την πληρωνει.

Χριστουγεννα ,ημερες χαρας ,αγαπης,αλληλεγγυης ,φιλανθρωπιας ,ανθρωπιας και θα τολμουσα να  πω και υποκρισιας.Ναι και υποκρισιας,γιατι προσπαθουμε, να κρυψουμε αυτα που μας ενοχλουν, λεγοντας την συνηθισμενη και πολυ γνωστη φραση σ'ολους μας ''δεν βαριεσαι ας ξεχασουμε μερες που ειναι''.Ετσι θα ανταμωσουμε και με ατομα καθολου συμπαθητικα ,θα τσουγκρισουμε και τα ποτηρια και με χαμογελο θα πουμε και το'' στην υγεια μας''Καλο και αυτο θα μπορουσα να πω,γιατι και το να μπορουμε να συγχωρουμε ειναι μεγαλειο ψυχης.Αδειαζουμε και καθαριζουμε την καρδια μας απ'ολα τα σκουπιδια που μας βαραινουν και μας πιανουν  τον χωρο.

Χριστουγεννα λοιπον και ολοι νομιζω κατι περιμενουμε,κατι καλο, να μας συμβει,να γεμισουμε την ψυχη μας, να ηρεμησουμε το μυαλο μας και να επιστρατευσουμε τα καλα συναισθηματα μας. Να μας φαινονται ολα ονειρεμενα ,μαγικα ,διαφορετικα απο την ρουτινα της  καθημερινοτητας μας ,πλουσια ,φωτισμενα και στολισμενα φανταχτερα.Τα δεντρα γεματα με πολυχρωμα στολιδια ,τα μπαλκονια με λαμπακια που αναβοσβηνουν.Οι  Αγιοβασιληδες που περνας απο διπλα τους και  χαιρεταν με το χαρακτηριστικο τους χο χο χο χο και το κουνημα των χεριων τους,τα ελαφακια μεσα στα παρκα,οι καμηλες μεσα στις φατνες,βοσκοι ,μαγοι αρνακια και φυσικα οι πρωταγωνιστες των Χριστουγεννων ο Χριστουλης και η μητερα του η Παναγια μας.

.Ολα μια αρμονια φανταστικη που μας κανει να γινομαστε παιδια ,γεματοι με τρυφερα συναισθηματα,αθωοτητα και μια μεγαλη ζεστη αγκαλια.
Ευχομαστε, η πλαση γυρω μας ,να μοσχοβολαει απο τα υπεροχα αρωματα του μελομακαρονου και του κουραμπιε .Να ακουγονται παντου οι μελωδιες απο τα καλαντα και τα τραγουδια της Αγιας Νυχτας,για να απαλυνουν τον πονο απο τις δυσκολες στιγμες που περασαμε και να κλεισουμε τις τελευταιες μερες του χρονου με χαρα και συγχωρεση, για να υποδεχτουμε τον καινουργιο χρονο ,,μονο με ωραιες αναμνησεις.



 


.

ΓΟΡΔΙΟΣ ΔΕΣΜΟΣ

                                           ΓΟΡΔΙΟΣ ΔΕΣΜΟΣ..

           
                                        Ενα  ατομο ειμαι εγω
                                        ενα ατομο μικρο,πολυ μικρο.
                                        Γεννηθηκα πανω στην γη,
                                        διχως να ξερω το γιατι.

                                        Ηρθα στον κοσμο  αυτον εγω,
                                        για να τελεσω καποιον σκοπο;
                                        Ζωη να δωσω και ψυχη
                                        στην πλαση αυτη ,που αιμορραγει;

                                        Χαρα, αγαπη και στοργη
                                        που τοσο λειπουν απ'την γη;
                                        Η μηπως αδικα εγω,
                                        ηρθα σε λαθος προορισμο;

                                        Θα ηθελα παντως παρα πολυ,
                                        εγω να ξερω το γιατι.
                                        Λυση να δωσω θετικη,
                                        σ'αυτο, που τοσο μ'απασχολει.

                                       Γριφος αυτος ο ερχομος,
                                       αλυτος,αινιγματικος,
                                       οπως ο Γορδιος Δεσμος,
                                       κομπος περιπλοκος, σφιχτος.