Γεια σας φίλοι
Πολλές φορες ακουμε την φραση ''πονεσε η ψυχη μου''.Μα τι ειναι ομως η ψυχη;Δεν εχει σαρκα και οστα.Δεν μπορεις να την πιασεις .Δεν μπορεις να την δεις.Μπορεις ομως να την αγγιξεις με λογια που την απαλυνουν και την γλυκαινουν.Ειναι αμορφη και 'αυλη.
Εχει ομως κρυμμενη μεσα της τοση δυναμη που μπορει και πετρες να ραγισει.Ειναι αυτη που οριζει το σωμα μας.Μας κανει να ονειρευομαστε ,να χαμογελαμε να ειμαστε ευτυχισμενοι. Να προσπαθουμε οσο μπορουμε να απομακρυνουμε ο,τι μας στενοχωρει και μας ποναει.Αυτο βεβαια δεν ειναι παντοτε κατορθωτο.Συμβαινουν παρα πολλες φορες καταστασεις που πραγματικα μας πονανε την ψυχη.
Ανθρωπους που αγαπησαμε να μας απογοητευουν και να μας σκοτωνουν τα ονειρα.Να ανεχομαστε και να κοντραριζομαστε με το εγω μας.Να καταλαβαινουμε πως βαθια μες στην ψυχη μας, γινονται μεγαλες αυλακιες απο κοφτερα υνια που μας ματωνουν.Να πλημμυριζει το μεσα μας απο δακρυα και να μη μπορουμε να αντιδρασουμε, γιατι την ψυχη μας την εχουμε σε δευτερη μοιρα.Θα το αντεξουμε και αυτο, ας κανουμε υπομονη.Παντοτε ,αλλα εχουν προτεραιοτητα στην ζωη μας ,εξαλλου η ψυχη δεν διαμαρτυρεται εχει μαθει να μακροθυμει.Βουβος και αθορυβος ειναι ο πονος της,κανεις δεν τον αντιλαμβανεται.Ανεχεται ,ανεχεται,ανεχεται .Μεχρι που μπορουν να φτασουν οι ανοχες της;Ποσο μπορουν τα υνια να την κουρελιασουν;Τα δακρυα θα στερεψουν και η λεξη ''φτανει'' θα δωσει τελος σε ολον αυτον τον πονo και θα την αναστησει.
Φτανει... γυριζουμε σελιδα.Φτανει ...τα ονειρα μας καταστραφηκαν.Φτανει... πρεπει να συνεχισουμε την ζωη μας, οπως της αξιζει.Φτανει...η αντοχη τελειωσε.Φτανει ,φτανει ,φτανει,ζουμε για τον εαυτο μας.Δεν θα μπαινουμε σε κοστουμια ,που αλλοι εχουν ραψει για μας, συμφωνα με τα δικα τους μετρα. Ουτε θα γινουμε το υποχειριο ανθρωπων χωρις προσωπικοτητα ,κομπλεξικων, εγκλωβισμενων σε αρρωστημενες σκεψεις ,ζηλειες και παθη.Ας λυσουν τα προβληματα τους εκει που πρεπει ,οχι πανω στις δικες μας ανοχες.
Μακρια λοιπον απο τετοιες οδυνηρες καταστασεις.Οι ανοχες, εχουν αντοχες και οι αντοχες εχουν ορια, που οταν ξεπερνιουνται ολα ανατρεπονται.
Πανω απο ολα η ψυχικη μας ηρεμια και η γαληνηΤιποτα δεν αξιζει περισσοτερο απο αυτο.
ΕΥΤΥΧΕΙΤΕ
Πολλές φορες ακουμε την φραση ''πονεσε η ψυχη μου''.Μα τι ειναι ομως η ψυχη;Δεν εχει σαρκα και οστα.Δεν μπορεις να την πιασεις .Δεν μπορεις να την δεις.Μπορεις ομως να την αγγιξεις με λογια που την απαλυνουν και την γλυκαινουν.Ειναι αμορφη και 'αυλη.
Εχει ομως κρυμμενη μεσα της τοση δυναμη που μπορει και πετρες να ραγισει.Ειναι αυτη που οριζει το σωμα μας.Μας κανει να ονειρευομαστε ,να χαμογελαμε να ειμαστε ευτυχισμενοι. Να προσπαθουμε οσο μπορουμε να απομακρυνουμε ο,τι μας στενοχωρει και μας ποναει.Αυτο βεβαια δεν ειναι παντοτε κατορθωτο.Συμβαινουν παρα πολλες φορες καταστασεις που πραγματικα μας πονανε την ψυχη.
Ανθρωπους που αγαπησαμε να μας απογοητευουν και να μας σκοτωνουν τα ονειρα.Να ανεχομαστε και να κοντραριζομαστε με το εγω μας.Να καταλαβαινουμε πως βαθια μες στην ψυχη μας, γινονται μεγαλες αυλακιες απο κοφτερα υνια που μας ματωνουν.Να πλημμυριζει το μεσα μας απο δακρυα και να μη μπορουμε να αντιδρασουμε, γιατι την ψυχη μας την εχουμε σε δευτερη μοιρα.Θα το αντεξουμε και αυτο, ας κανουμε υπομονη.Παντοτε ,αλλα εχουν προτεραιοτητα στην ζωη μας ,εξαλλου η ψυχη δεν διαμαρτυρεται εχει μαθει να μακροθυμει.Βουβος και αθορυβος ειναι ο πονος της,κανεις δεν τον αντιλαμβανεται.Ανεχεται ,ανεχεται,ανεχεται .Μεχρι που μπορουν να φτασουν οι ανοχες της;Ποσο μπορουν τα υνια να την κουρελιασουν;Τα δακρυα θα στερεψουν και η λεξη ''φτανει'' θα δωσει τελος σε ολον αυτον τον πονo και θα την αναστησει.
Φτανει... γυριζουμε σελιδα.Φτανει ...τα ονειρα μας καταστραφηκαν.Φτανει... πρεπει να συνεχισουμε την ζωη μας, οπως της αξιζει.Φτανει...η αντοχη τελειωσε.Φτανει ,φτανει ,φτανει,ζουμε για τον εαυτο μας.Δεν θα μπαινουμε σε κοστουμια ,που αλλοι εχουν ραψει για μας, συμφωνα με τα δικα τους μετρα. Ουτε θα γινουμε το υποχειριο ανθρωπων χωρις προσωπικοτητα ,κομπλεξικων, εγκλωβισμενων σε αρρωστημενες σκεψεις ,ζηλειες και παθη.Ας λυσουν τα προβληματα τους εκει που πρεπει ,οχι πανω στις δικες μας ανοχες.
Μακρια λοιπον απο τετοιες οδυνηρες καταστασεις.Οι ανοχες, εχουν αντοχες και οι αντοχες εχουν ορια, που οταν ξεπερνιουνται ολα ανατρεπονται.
Πανω απο ολα η ψυχικη μας ηρεμια και η γαληνηΤιποτα δεν αξιζει περισσοτερο απο αυτο.
ΕΥΤΥΧΕΙΤΕ
