Ωριμοτητα

Γεια σας φιλοι μου

Καθημερινα ειμαστε περιτριγυρισμενοι απο διαφορα ατομα,ειτε συγγενικα ,ειτε φιλικα ακομη και ατομα που τα συνανταμε για πρωτη φορα।Συζηταμε ανταλλασουμε αποψεις,συμφωνουμε η διαφωνουμε. Σεβομαστε αποψεις ακομη κι αν διαφωνουμε।Εκεινο ομως, που ολους μας εκνευριζει αφανταστα ,ειναι η ανωριμοτητα των ατομων।Και ενω βλεπεις εναν ανθρωπο εξωτερικα καθως πρεπει ,κανοντας κουβεντα μαζι του, χανεις πασα ιδεα και συμφωνεις με την φραση ''τα φαινομενα απατουν''।Σκεφτεσαι ποσο μπορεις να γελαστεις ,οταν λαμβανεις υπ'οψιν σου μονο την εξωτερικη εμφανιση।Αυτα τα ατομα δυστυχως εχουν ωριμασει κατ'επιφαση।Ο πνευματικος και ο ψυχικος τους κοσμος εχει παραμεινει στασιμος।Δεν εχουν την κριση και την λογικη της ηλικιας τους,για να μπορουν να βλεπουν την πραγματικη διασταση των πραγματων κολλημενα σε καταστασεις του παρελθοντος, αδυναμα να ξεπερασουν ταμπου και κατεστημμενα, εχουν χαμηλη αυτοεκτιμηση και αδυναμη θεληση।
Πολλες φορες θελουμε να απομακρυνθουμε απο αυτα,οταν ομως τυχαινει να ειναι συγγενεις μας αναγκαζομαστε να τα υπομενουμε।Αισθανομαστε καταπιεσμενοι που δεν μπορουμε να πουμε πως δεν θελουμε να εχουμε καμμια σχεση μαζι τους।Σκεφτομαστε μη μας πουν ακαταδεχτους , η ψωροπερηφανους,ενω η πραγματικοτητα ειναι ,οτι δεν εχουμε τιποτα κοινο με αυτα.
Πολυ ευκολα ομως απομακρυνομαστε οταν ειναι ξενοι που ετυχε να βρεθουμε στο ιδιο μερος।Ισως φανουν ολα αυτα που γραφω καπως ρατσιστικα।Το να ανεχομαστε ομως καταπιεζοντας τον εαυτο μας ειναι σωστο;Εξαλλου πιστευω πως πρεπει να αποφευγουμε οτι μας προκαλει ψυχικη φθορα।Βεβαια δεν ειμαι ο Φροιντ αλλα ετσι νιωθω।Γιατροι της ψυχης μας ,ειμαστε οι ιδιοι,γιαυτο οταν κατι μας ενοχλει και μας δυσανασχετει ας το απομακρυνουμε χωρις ενδοιασμους για το ''ΚΑΛΟ ΜΑΣ''। Τολμηστε το και θα δικαιωθειτε.


ΕΥΤΥΧΕΙΤΕ